Jongerenwerk Yangon
Anderhalf jaar geleden schreven we o.a. het volgende over het starten van een jeugdprogramma in Yangon hier in Myanmar:
“Via de media maakt de jeugd kennis met de wereld buiten Myanmar. Zonder kritisch na te denken willen ze deze losbandige voorbeelden klakkeloos nadoen, om maar bij de moderne/ontwikkelde wereld te horen. Ook christenjeugd is daartoe geneigd en de kerken hebben hier niet echt een antwoord op. Christenen worden hier als moderne mensen gezien(!), die vooruit lopen in de mode en in hun denkbeelden over de wereld. Voor velen is dat een bedreiging voor de bestaande cultuur! Jongeren moeten hun weg maar zien te vinden in een boeddhistische cultuur met westerse invloeden. Hoe vinden ze een bijbelse levensstijl?”
Mede dankzij geld van Salem (collecte vorig jaar) is het jeugdprogramma inmiddels goed van start gegaan. Sinds een paar maanden worden er nu ook trainingen gegeven op zaterdag. Onderwerpen van de training zijn: life kills, een bijbelse visie op relaties, en Birmese tradities.
Jongeren denken vaak dat je al de tradities van dit land overboord moet gooien als je christen wordt. Daarom willen we discussies aanmoedigen waarin we lokale tradities toetsen aan de bijbel. Als tradities of gewoonten niet tegen de Bijbel ingaan, kun je ze gewoon blijven volgen. Soms is het ook goed om tradities een vernieuwde, bijbelse inhoud te geven. Van het Nieuwjaarsfeest
in april/mei zijn bijvoorbeeld duidelijk linken te leggen met Pasen, het feest van nieuw leven en een nieuw begin. Maar het in de cultuur geaccepteerde idee dat vrouwen veel minder waard zjin
dan mannen (ongeveer zo weinig als een hond!) gaat duidelijk tegen de Bijbel in en moet dus vernieuwd worden.
Het levert veel interessante discussies op en hopelijk een meer in het dagelijks leven verankerd geloofsleven voor de jongeren.
Wij zullen er nog een paar maanden hard aan werken om het programma steviger op poten te zetten en materialen te ontwikkelen. Daarna kunnen we het overdragen aan een opvolgster. Jullie (gebeds)steun is daarbij van harte welkom!
Lénette van den Brink en Jan van der Lee